PROFILAKTYKA I DIAGNOSTYKA

Profilaktyka w stomatologii to czynności diagnostyczne i lecznicze mające na celu zapobieganie chorobom twardych tkanek zęba (próchnicy), przyzębia oraz innym chorobom jamy ustnej.

WITKOWSKI-IKONY-28

Fluoryzacja polega na pokrywaniu powierzchni szkliwa lakierem z fluorem. Lakier pozostawia się na zębach przez określony okres czasu, dzięki temu stopniowo uwalniane są jony fluorkowe. Przenikają one przez szkliwo i oddziałują na zawarte w nim związki wapnia. Wapń staje się mocniejszy i nie jest tak podatny na rozpuszczenie pod wpływem kwasów, które znajdują się w jamie ustnej i są efektem działania bakterii oraz konsumowanej żywności.

Zabieg fluoryzacji zębów wskazany jest w celu zapobiegania próchnicy u dzieci i dorosłych, remineralizacji szkliwa, a także w celu leczenia nadwrażliwości. Zabieg stosuje się też u osób leczących się ortodontycznie – w celu zapobiegania wtórnej próchnicy. Według badań zabieg pozwala zmniejszyć ryzyko powstawania próchnicy nawet o 40%.

Może być wykonany na zębach mlecznych, jak i stałych, niezależnie od wieku pacjenta, Fluoryzacja musi przebiegać pod ścisłą kontrolą stomatologa, ponieważ nadmiar fluoru jest szkodliwy dla organizmu.

Lakowanie to zabieg profilaktyczny, który polega na wypełnieniu bruzd zębowych lakiem – specjalnym materiałem stomatologicznym. Lakowaniu można poddać zarówno zęby mleczne, jak i stałe, trzonowce, przedtrzonowce i górne boczne siekacze. Osoby dorosłe często decydują się na pokrycie lakiem zębów mądrości.

W przypadku dzieci, na zabieg lakowania warto zdecydować się zaraz po wyrżnięciu pierwszych ząbków – pozwoli to uchronić je przed próchnicą. Następnie można poddawać lakowaniu kolejne nowe zęby. Podobnie należy postępować, kiedy dziecku zaczynają wyżynać się  zęby stałe. Budowa zębów trzonowych, niestety, sprzyja powstawaniu próchnicy. Na ich powierzchni znajdują się głębokie bruzdy, które są zbyt wąskie, by oczyścić je szczoteczką. Dlatego ich lakowanie jest tak ważne.

Po zabiegu lakowania warto odwiedzać dentystę co pół roku. Podczas wizyt kontrolnych będzie mógł sprawdzić czy lak wymaga uzupełnienia. Dobrze założony powinien pozostawać na zębach nawet do kilku lat, jednak zdarza się, że ulega wcześniejszemu starciu.

Kamień nazębny powinno się usuwać regularnie. Dzięki temu mamy szansę uniknąć pojawiania się próchnicy i przebarwień zębów. Usuwanie kamienia pozwala zachować zęby w czystości, sprawia również, że stają się one gładkie i estetyczne. Zabieg usuwania kamienia nazębnego wykonywany jest w gabinecie stomatologicznym przez lekarza stomatologa. W zależności od indywidualnych potrzeb każdego pacjenta, zabieg można powtarzać w różnych odstępach czasu. Kamień nazębny pojawia się u wszystkich ludzi, inna jest jedynie częstotliwość jego powstawania.

U osób, które są bardziej podatne na powstawanie kamienia nazębnego lub nie przestrzegają zasad odpowiedniej higieny jamy ustnej zabieg powtarzany może być częściej, nawet co trzy – cztery miesiące. Inni pacjenci natomiast z powodzeniem mogą korzystać z zabiegu usuwania kamienia raz na sześć lub dwanaście miesięcy. Zależy to od osobistych predyspozycji i zasad codziennego żywienia oraz higieny.

Braki zębowe, nawet pojedyncze, należy uzupełniać możliwie jak najszybciej od momentu utraty zęba. Utrata nawet jednego zęba może prowadzić do niekorzystnych następstw dla całego układu żucia. Może dojść do wędrówki zębów sąsiednich (przechylanie, obracanie się) i „wydłużania się” dążących do kontaktu zębów przeciwstawnych. To wszystko może doprowadzić do utraty kolejnych zębów.

Inne powikłania to: zmiany w stawach skroniowo-żuchwowych, objawiające się porannymi bólami mięśni twarzy i głowy w okolicach skroni, jak również zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Odrębnym problemem są niedostatki natury estetycznej: niepełny uśmiech, skrócenie dolnego odcinka twarzy, zapadnięcie się warg czy nasilone tworzenie się zmarszczek w okolicy ust.

Nadwrażliwość zębów może mieć różne przyczyny – nagromadzenie kamienia, odsłonięcie szyjek zębowych, próchnica, zgrzytanie zębów, a także osłabione szkliwo.
Jeśli nasza dieta jest bogata w owoce cytrusowe, kwaśne sosy i soki, a także jeśli pijemy dużo napojów gazowanych, istnieje duże ryzyko stopniowej demineralizacji szkliwa.
Z nadwrażliwością możemy walczyć na kilka sposobów: stosując pasty przeznaczone dla zębów wrażliwych, zmieniając szczoteczkę na bardziej miękką oraz myjąc zęby
w delikatniejszy sposób. Nadwrażliwość możemy leczyć również u stomatologa.

Zależnie od źródła problemu, dentysta dobierze odpowiednią terapię. Często wystarczy wykonać jedynie scaling, czyli usuwanie kamienia za pomocą ultradźwięków.
Jeśli problem jest bardziej złożony stomatolog może zlecić piaskowanie oraz fluoryzację, czyli zabezpieczenie zębów powłoką ochronną. Takie postępowanie przynosi natychmiastową ulgę, należy je jednak regularnie powtarzać oraz odpowiednio dbać o zęby.

Higiena jamy ustnej odgrywa niezwykle ważną rolę w zdrowym wychowaniu każdego dziecka, dlatego powinniśmy dbać o nią od najmłodszych lat każdego maluszka. Codzienną higienę należy rozpocząć od masażu gazą, następnie stopniowo wymieniać ją na gumową szczoteczkę, aż do zamiany na klasyczną szczoteczkę do zębów.

Dziecko, które od najmłodszych lat przyzwyczajone jest do codziennej higieny nie będzie miało problemów z opanowaniem samodzielnego szczotkowania mlecznych ząbków. Istotny jest wybór odpowiedniej szczoteczki – starsze maluchy powinny używać takiej, która posiada włoski różnej długości, pozwalające oczyścić dokładnie boczne zęby. Kształt oraz wielkość szczoteczki powinny być dostosowane do wieku dziecka – niewielka główka i wymiary, które pasują do małej rączki.

Do mycia zębów zachęcą z pewnością elementy zabawy – kolorowe szczoteczki przyozdobione bohaterami z bajek lub o zabawnych kształtach. Dziecko chętniej umyje ponadto zęby w towarzystwie, dlatego warto wyrabiać w nim nawyk wspólnego mycia zębów.

Jest to szczególny typ wypełnienia tymczasowego. Jest opatrunkiem leczniczym zakładanym do zęba na okres dwóch – trzech miesięcy. Stosowany jest w zębach z bardzo głęboką próchnicą, w których podczas opracowywania może dojść do zranienia miazgi. Aby uniknąć komplikacji związanych z leczeniem próchnicy głębokiej tym samym leczenia kanałowego zębów lekarz może zdecydować się na założenie opatrunku leczniczego w postaci tlenku cynku z eugenolem. Tlenek cynku z eugenolem działa bakteriobójczo, utwardza dno ubytku, dobrze uszczelnia ubytek chroniąc go przed wpływem negatywnych czynników zewnętrznych.

Po określonym przez lekarza czasie pacjent zgłasza się na kolejną wizytę, na której usuwany jest tlenek cynku i dentysta sprawdza stan ubytku. Jeżeli stwierdzi poprawę a pacjent nie odczuwa żadnych dolegliwości to ząb wypełnia się wypełnieniem stałym. Musimy pamiętać, że nie zawsze uda się uratować zęba przed leczeniem kanałowym poprzez zastosowanie tlenku cynku z eugenolem. Jeżeli pacjent pomimo założonego opatrunku odczuwa dolegliwości bólowe to musi zgłosić się do kliniki ponieważ ząb wymaga dalszego leczenia.

Jest to wypełnienie stosowane w zębach z dużym ubytkiem tkanek twardych zęba. Często stosowane w metodach wykorzystujących dwa typy wypełnień – kompozytowe i glasjonomerowe.Ze względu na swoje właściwości – bardzo dobre przyleganie do tkanek zęba, uwalnianie jonów fluoru oraz możliwość pracy tym materiałem w warunkach niewymagających całkowitej suchości pola pracy często stosuje się je jako pierwszą warstwę wypełnienia lub wypełnienia czasowe długoterminowe. Dzięki swoim właściwościom jest to materiał często stosowany w stomatologii dziecięcej  jako wypełnienia zębów mlecznych.

Są to wypełnienia kompozytowe lub porcelanowe przygotowywane w laboratoriach dentystycznych na podstawie wycisku pobranego od pacjenta. Wyróżniają się bardzo dużą dokładnością wykonania i dopasowania. Doskonale odwzorowują warunki zgryzowe oraz ściany styczne zębów, dzięki czemu pacjent nie ma problemu z „wchodzącym jedzeniem” między zęby.  Kolor tych wypełnień jest idealnie dopasowany do koloru zęba.Metodą zamocowania ich w zębie jest zacemetowanie specjalnym materiałem.

Dzięki takiej metodzie zminimalizowane jest ryzyko powstania rozszczelnienia między wypełnieniem a tkanką zęba co sprawia, że są bardzo trwałe i mogą spełniać swoją funkcję w jamie ustnej przez wiele lat.

STOMATOLOGIA ESTETYCZNA, PROTETYKA I ENDODONCJA

W stomatologii estetycznej nadrzędnym celem jest poprawa lub odtworzenie naturalnego wyglądu zębów. To doskonałe rozwiązania dla tych z Państwa, którym wyjątkowo zależy na doskonałym wyglądzie

WITKOWSKI-IKONY-15

Inną nazwą leczenia kanałowego jest leczenie endodontyczne. Jest to sposób leczenia zębów polegający na dewitalizacji (umartwieniu) tkanek zęba. Należy pamiętać, że leczeniem alternatywnym jest wyłącznie usunięcie zęba. Pomimo tego, że ząb jest martwy bardzo dobrze spełnia swoje funkcje w jamie ustnej – bierze udział w jedzeniu i mowie a także pozwala na utrzymaniu estetycznego wyglądu.

Prawidłowe leczenie kanałowe pozwala na utrzymania własnego zęba w jamie ustnej przez wiele lat, nie dając żadnych dolegliwości. Dzięki tej metodzie możemy często uniknąć  usunięcia zęba, tym samym drogich uzupełnień protetycznych jak mosty czy implanty.

Leczenie kanałowe jest wskazane w zębach, w których doszło do nieodwracalnego zapalenia miazgi. Miazga zęba jest tkanką najgłębiej położoną. Znajduje się pod szkliwem
i zębiną (tkankami twardymi). W skład miazgi wchodzą naczynia i nerwy odpowiadające za odżywienie i bodźce czuciowe zęba. Naczynia i nerwy do zęba wchodzą poprzez otwory wierzchołkowe umieszczone na wierzchołkach korzeni zębów, kończą się natomiast w komorze zęba znajdującej się w koronie zęba. Jeśli dojdzie do sytuacji, w której miazga zostanie objęta procesem zapalnym nastąpi jej nieodwracalne uszkodzenie.

Wyróżniamy zapalenia ostre i przewlekłe.  Zapalenia ostre łatwo wykryć ponieważ towarzyszy im silny ból, nasilający się pod wpływem zimna. Dolegliwości mogą ustąpić w momencie całkowitej martwicy zęba. Trudniejszymi do zdiagnozowania są zapalenia przewlekłe. Brak w nich dolegliwości bólowych powoduje ich utajenie. Dopiero zdjęcie RTG lub testy żywotności miazgi (wykonywane w gabinetach stomatologicznych) mogą nas poinformować o martwicy zęba. Poprzez otwory wierzchołkowe szerzy się proces patologiczny na kość wyrostka zębodołowego powodując zapalenia okołowierzchołkowe a nawet torbiele czy ropnie.. Im dłużej zwlekamy z leczeniem endodontycznym tym większe jest ryzyko powstania ropnia. Pojawiają się dodatkowo dolegliwości ogólne jak wysoka gorączka, osłabienie a także wymagana jest interwencja chirurgiczna – nacięcie ropnia.

Najczęstszą przyczyną zapaleń miazgi jest szerzący się proces próchnicowy w zębie. Nieleczona próchnica penetruje w głąb zęba atakując wszystkie jego warstwy dochodząc
do miazgi i powodując  jej nieodwracalne zapalenie.

Patologiczne starcie zębów sięgające komory zęba, a tym samym odsłaniające miazgę także powoduje jej zakażenia i prowadzi do konieczności leczenia kanałowego zębów.

Innym przykładem są urazy zębów, takie jak złamania koron obnażające miazgę. Często dochodzi wtedy do zakażeń miazgi, leczenie kanałowe w takich sytuacjach jest nieuniknione

Czasami bywa tak, że należy przeliczyć ząb kanałowo pomimo że nie doszło do nieodwracalnego zapalenia miazgi. Najczęściej należy wykonać takie leczenie kiedy planujemy uzupełnienia protetyczne jak korony czy mosty, a w zębie który ma być filarem jest duże wypełnienie. Decydujemy się na takie rozwiązanie, ponieważ ząb zaatakowany wcześniej procesem próchnicowym jest objęty większym ryzykiem konieczności leczenia kanałowego. Koszt stałych uzupełnień protetycznych jest wysoki, dlatego lepiej jest prewencyjnie przeliczyć taki ząb kanałowo, aby zminimalizować możliwość choroby miazgi w przyszłości.

Leczenie kanałowe podzielone jest na kilka etapów. Najważniejsze z nich to opracowanie kanałów i wypełnienie kanałów. Pamiętajmy jednak, że takie leczenie może mieć różny przebieg i czas jego trwania zależy od sytuacji klinicznej zęba.

Opracowanie kanałów polega na oczyszczeniu ich ze zmienionej zapalnie miazgi oraz odpowiednim ich poszerzeniu. Aby dobrze oczyścić kanały musimy znać ich długość do tego celu służą nam zdjęcia RTG a także endometr – specjalistyczne urządzenie służące do pomiaru długości korzeni. Czasami okazuje się, że kanały w zębach bywają zakrzywione, wąskie lub rozdwojone, wtedy warto rozważyć leczenie pod mikroskopem.

Wypełnienie kanałów polega na zamknięciu ich światła specjalnym materiałem zwanym gutaperką. Po ostatecznym oczyszczeniu, opracowaniu i wyjałowieniu kanałów lekarz dentysta wypełnia kanały korzeniowe. Prawidłowo kanały powinny być wypełnione szczelnie do samego końca – do  wierzchołków. Aby zweryfikować poprawność wypełnienia kanałów należy wykonać zdjęcie RTG

W zależności od stopnia zniszczenia korony zęba można wyróżnić kilka sposobów wypełnienia ostatecznego. Jeżeli utrata tkanek twardych nie jest zbyt duża to można wykonać klasyczne wypełnienie kompozytowe, bardzo estetyczne, w kolorze zęba.

Często zdarza się, że utrata tkanek twardych jest na tyle duża, że wypełnienie nie utrzyma się w ubytku. Dobrym rozwiązaniem jest wypełnienie typu inlay lub onlay –  Są to wypełnienia kompozytowe lub porcelanowe wykonywane w laboratoriach dentystycznych na podstawie pobranego od pacjenta wycisku. Są bardzo trwałe, wysoce estetyczne,  idealnie dopasowane do warunków zgryzowych pacjenta, doskonale odbudowują ściany styczne zębów.

Kiedy dochodzi do sytuacji, że zniszczenia zęba są na tyle duże, że nie utrzyma się w nim wypełnienie kompozytowe, ani onlay czy inlay to najlepszym rozwiązaniem będzie wykonanie wkładu koronowo-korzeniowego z koroną ceramiczną. Jest to bardzo estetyczne uzupełnienie o wieloletniej trwałości.

Ząb zakwalifikowany do leczenia kanałowego zazwyczaj boli przed  jego rozpoczęciem, dlatego pacjenci często kojarzą endodoncję z bólem. rozpoczęcie leczenia endodontycznego daje ulgę pacjentom, jeśli w zębie jest tzw. zgorzel. Kiedy zajdzie potrzeba lekarz dentysta znieczuli okolicę zęba, tak aby pacjent nie odczuwał dolegliwości bólowych podczas pracy.

Najczęściej znieczulamy przed wykonaniem zabiegu ekstyrpacji miazgi, czyli usunięcia żywej miazgi. Kiedy ząb jest pozbawiony części żywej, na każdej następnej wizycie leczenia endodontycznego nie musimy już znieczulać, a pacjent nie odczuje dolegliwości bólowych ponieważ ząb jest martwy.

Jest to uzupełnienie protetyczne pojedynczego zęba, które odbudowuje i jednocześnie wzmacnia zniszczony ząb. Korona obejmuje część zęba, która wystaje ponad dziąsło, nadaje mu kształt i wzmacnia go.

Cały zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu, pacjent nie odczuwa żadnego dyskomfortu. Po oszlifowaniu zakładane są korony ochronne, dzięki którym można spokojnie funkcjonować (zabezpieczają zęby przed bodźcami termicznymi, jak również przywracają naturalny wygląd na czas wykonywania pracy w laboratorium).

Większość koron i mostów jest zrobionych z metalu lub stopów metalu i licowanych ceramiką dopasowaną do koloru naturalnych zębów. Alternatywnym rozwiązaniem wysokiej jakości pod względem estetyki jest porcelana.

Ze względu na swoją wytrzymałość, szczególnie odpowiedni dla uzupełnień opartych na implantach jest także tlenek cyrkonu. Można go zastosować dla pojedynczych koron zębowych, jak również dla większych mostów. Jego zaletą jest to, iż odbija on światło podobnie jak naturalne szkliwo, a zatem uzupełnienie jest praktycznie identyczne jak naturalne zęby.

Nie, nie każdy ząb nadaje się do założenia licówki. Pierwszym eliminującym czynnikiem jest duże wypełnienie w zębach. Licówki zakłada się głównie na górne siekacze, które wizualnie nie zadowalają pacjenta.

Nie wolno stosować licówek u osób, które posiadają parafunkcje zgryzowe np. bruksizm, zaciskanie zębów. Jeśli Pacjent cierpi ma skłonności nerwicowe przejawiające się w obgryzaniu paznokci, ołówków itp. wówczas odradzamy takim osobom wykonywanie licówek, gdyż wspomniane działania mogą licówkę bardzo szybko zniszczyć. Przeciwwskazaniem do wykonania licówek są również choroby dziąseł czy przyzębia, które trzeba najpierw wyleczyć, a dopiero później wykonać licówki.

Licówka to cienka warstwa porcelany nakładana na ząb celem poprawy estetyki, bądź ochrony uszkodzonej powierzchni zęba. Licówki są prostym i efektywnym sposobem na poprawę Państwa uśmiechu. Piękny kształt i kolor zębów uzyskuje się przy minimalnej ingerencji w ich strukturę.

Licówki są to cienkie płatki ceramiki, które nakleja się na przednie powierzchnie zębów. Głównymi wskazaniami do licówek są: diastema, nieznaczna zmiana kształtu bądź koloru zębów, liczne ubytki przyszyjkowe, erozje. Licówki są zabiegiem estetycznym, nie leczniczym.

W szczególnych przypadkach, gdy wymagana jest niewielka korekta, stosuje się licówki bez szlifowania. Są to bardzo cienkie płatki porcelany, które przykleja się na zęby w celu korekty ich kształtu. Ta metoda jest mało inwazyjna, ponieważ nie wymaga szlifowania zębów i jednocześnie niezwykle trwała. Przygotowanie odpowiednich licówek jest jednym z najtrudniejszych wyzwań estetycznych i technologicznych dla technika dentystycznego.

Wygląd zębów to bardzo ważny element naszej ogólnej aparycji. Nie zawsze jednak uzębienie spełnia nasze oczekiwania wizualne. Z pomocą przychodzi stomatologia estetyczna.

W przypadku zębów, które doznały uszkodzeń mechanicznych, takich jak ukruszenia i pęknięcia, jak również zębów z nierównościami z pomocą przychodzi korygowanie i konturowanie kształtu zębów. To bezbolesny zabieg, który wykonywany jest zazwyczaj podczas jednej wizyty w gabinecie dentystycznym. Jest on związany z redukcją długości lub dodawania kompozytu w kolorze zębów. Już tak niewielki zabieg może spowodować znaczną zmianę w uśmiechu.

Innym rozwiązaniem estetycznym jest zastosowanie licówek, a więc cienkich porcelanowych płytek, które osadzane są na oszlifowanych zębach naturalnych. Kolejnym rozwiązaniem jest założenie koron porcelanowych lub protetycznych, jednak tego typu zabiegi związane są z większą ingerencją w strukturę zęba naturalnego.

Zabieg wybielania, choć prosty i bezinwazyjny, nie jest dla każdego. Istnieje lista przeciwwskazań, z którą należy zapoznać się przed wyborem usługi tego rodzaju.

Pierwszym ograniczeniem, jest ograniczenie wiekowe. Zabiegowi wybielania nie powinny poddawać się osoby, które nie ukończyły 16 roku życia. Wybielić zębów nie mogą również osoby, które mają założony aparat ortodontyczny – zabieg można wykonać dopiero 6 miesięcy po jego zdjęciu. Wybielanie wykluczają również ostre przebarwienia tetracyklinowe czwartego stopnia, wymagające założenia licówek, alergia na jeden ze składników wybielających oraz uszkodzenia szkliwa lub paradontoza.

Wybielaniu nie mogą się poddawać kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. Przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu są ponadto choroby przewlekłe, takie jak astma czy epilepsja bądź przebyte zabiegi chirurgiczne w jamie ustnej w krótkim odstępie czasu. Osoby o niewyleczonych ubytkach i zapaleniach dziąseł również powinny wstrzymać się z wyborem zabiegu wybielania – może on spowodować nadwrażliwość w jamie ustnej.

Kobietom w ciąży nie zaleca się przeprowadzania zabiegu piaskowania w trakcie pierwszego trymestru noszenia dziecka. Podobnie sprawa ma się w przypadku usuwania kamienia. W ciąży należy jednak w sposób szczególny dbać o higienę jamy ustnej, zwłaszcza ze względu na fakt, iż stan naszego uzębienia oraz dziąseł wpływa na prawidłowy rozwój dziecka. Dlatego też warto udać się na zabieg piaskowania w czasie od drugiego trymestru ciąży. Zabieg zawsze należy poprzedzić konsultacją lekarską i stomatologiczną

Przed zabiegiem wybielania zębów, bez względu na jaką metodę się zdecydujemy – należy bezapelacyjnie zaleczyć zęby dotknięte próchnicą i wszelkie ubytki. Wybielanie zębów, które nie są do końca zaleczone może bowiem spowodować ich nadwrażliwość, a w konsekwencji zmusić do przerwania kuracji.

Przed wybielaniem miejsca objęte próchnicą powinny zostać zaleczone i wypełnione jaśniejszym kompozytem. Zęby nieleczone, z nieszczelnymi wypełnieniami nie mogą być wybielane, ponieważ grozi to degradacją zębiny i możliwym chemicznym uszkodzeniem miazgi zębowe.

Profesjonalnie wykonany zabieg wybielania zębów, przeprowadzony przez dentystę w gabinecie stomatologicznym jest procesem całkowicie bezpiecznym, bezbolesnym i bezinwazyjnym. Nie ma on wbrew mitom zgubnego wpływu na szkliwo, gdyż polega na rozjaśnieniu tkanek pod wpływem substancji chemicznych, a nie na stałej zmianie ich koloru. Podczas zabiegu utlenieniu ulegają zaciemnione obszary (przebarwienia), zawarte w szkliwie.

Prawdą jest, że istnieją środki, które mogą powodować uszkodzenie szkliwa, jednak najczęściej dzieje się to w przypadku, gdy pacjent próbuje wybielać zęby metodą „domową”, na własną rękę. Niezależnie od stosowanej metody należy pamiętać o przestrzeganiu specyficznej diety podczas oraz po kuracji wybielania zębów, jak również o używaniu specjalnych past i preparatów ze zwiększoną ilością fluoru.

Częste picie kawy po długotrwałym i regularnym okresie jej spożywania może stać się przyczyną powstawania przebarwień na zębach. Częstym pytaniem zadawanym odnośnie kuracji wybielającej jest pytanie o możliwość picia kawy podczas oraz po zakończeniu wybielania zębów.

Odpowiedź prawdopodobnie nie zadowoli fanów tego napoju – picie kawy podczas kuracji, a także 7 dni po jej zakończeniu jest zabronione. Należy ponadto unikać produktów koloryzujących oraz innych napojów mogących zabarwić szkliwo.

Naturalny kolor zębów zależy od wielu czynników. Składają się na nie nasze uwarunkowania genetyczne, dieta, jaką stosujemy, jak również leki jakie bierzemy czy skłonności do używek, takich jak papierosy.

Przed podjęciem decyzji o wybielaniu zębów często pada pytanie o to, czy zabieg tego typu osłabia zęby. Otóż nie, wybielanie nie jest wcale szkodliwe dla struktury zęba, ani go nie osłabia. Tak naprawdę nie jest to wcale zmiana koloru tkanek zęba, tylko jego rozjaśnienie. Pod wpływem substancji chemicznych zawarte w szkliwie ciemne przebarwienia ulegają utlenieniu. Mimo to, preparaty stosowane podczas zabiegu nie osłabiają szkliwa i nie zwiększają podatności na próchnicę.

Musimy jednak pamiętać, by na zabieg wybielania wybrać się dopiero w momencie, gdy nasze zęby są zdrowe. Zęby chore mogą bowiem zareagować na zabieg zwiększoną nadwrażliwością i reagować mocniej na bodźce zewnętrzne po zabiegu. Jednak gdy zęby pozbawione są próchnicy, a zabieg dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta i przeprowadzony w profesjonalnym gabinecie stomatologicznym, nie powinny wystąpić żadne skutki uboczne

Piaskowanie jest popularnym zabiegiem stomatologicznym. Polega na usuwaniu osadu z zębów, którego pacjent nie jest w stanie pozbyć się samodzielnie. Dodatkowo zęby są polerowane, dzięki czemu są bardziej lśniące i jaśniejsze. Piaskowanie usuwa też płytkę bakteryjną i powierzchniowe przebarwienia. Do zabiegu wykorzystuje się piaskarkę stomatologiczną, która pod ciśnieniem wrzuca drobinki piasku z wodą, czyszcząc zęby.Stomatolog może również zdjąć kamień nazębny, za pomocą skalera.

Piaskowanie pozwoli oczyścić zęby nawet w trudno dostępnych miejscach. Po zabiegu zęby odzyskują swój naturalny kolor i blask. Nie jest jednak możliwe, by samym paskowaniem usunąć trwałe przebarwienia. Zabieg najlepiej wykonywać regularnie, mniej więcej co sześć miesięcy, pozwoli to na bieżąco usuwać drobne przebarwienia i osady, a także zapobiec rozwojowi bakterii i zachować estetyczny uśmiech.

Wszyscy się między sobą różnimy, posiadamy inne cechy więc i nasze zęby się różnią. Niektóre zęby nie reagują, lub słabo reagują na materiały stosowane do wybielania zębów. Zaleca się, aby skontaktować się z dentystą przed przeprowadzeniem wybielania zębów.

Pamiętać należy o tym, ze klasyczne metody wybielania nie znajdują zastosowania w przypadku zębów martwych. Można je jednak wybielić innymi sposobami. Swojego odcienia nie zmieniają plomby, koronki i mosty.

Efekt będzie utrzymywał się dłużej, im wyższa jakość techniki wybielania. Standardowo, zęby pozostają białe do roku czasu. Wiele w tej kwestii zależy od Pacjenta i tego czy przestrzega On wszystkich zaleceń, które otrzymał od lekarza tuż po zabiegu.

Jeżeli zęby są trwale przebarwione lub gdy proces ten dotyczy pojedynczego zęba, można nakleić licówkę porcelanową, czyli cieniutki płatek porcelany. Licówka ma wszechstronne zastosowanie: można nią skorygować kształt zęba, dokonać korekty jego ustawienia czy zmniejszyć szpary między zębami.

Pasty wybielające zawierają w sobie substancje ścierne, tlenki fluoru bądź naturalne ekstrakty, a ich działanie opiera się na mechanicznym bądź chemicznym usuwaniu osadów, które zbierają się na powierzchni szkliwa. Możemy pozbyć się dzięki nim świeżej płytki ale nie zmienimy koloru szkliwa. Pasta nie pomoże nam również z kamieniem nazębnym, który można usunąć jedynie podczas skalingu.

W Klinice dr Witkowskiego, zespól specjalistów nieustannie monitoruje kwestię bezpieczeństwa zabiegu wybielania zębów. Wyniki badań, testów i licznych wywiadów z naszymi pacjentami jednoznacznie dowodzą braku negatywnego oddziaływania wybielania na szkliwo zębów.

Niezmiernie często w czasie wybielania zębów Pacjenci wykazują nadwrażliwość zębów. Jednak pojawia się ona przejściowo i przy ścisłym stosowaniu się do zaleceń lekarza, można ten dyskomfort zminimalizować.

Przez kilka do kilkunastu dni należy stosować tzw. białą dietę. Czas, w którym powinniśmy wstrzymać się od spożywania kolorowych, barwiących napojów i pokarmów (np. czerwone buraki, szpinak, czerwone wino, czarna porzeczka, marchew) zależy od rodzaju wybielania zębów.

Jednak zawsze biała dieta obowiązuje w trakcie wybielania oraz kilka dni po jego zakończeniu Ze względu na często występującą nadwrażliwość zębów powinno się również unikać w tych dniach spożywania cytrusów czy napojów gazowanych. Dla utrzymania efektów wybielenia można zacząć stosować pasty wybielające.

To dział stomatologii poświęcony odtwarzaniu pierwotnych warunków zgryzowych po utracie zębów naturalnych, lub po ich masywnym uszkodzeniu. Do odtworzenia struktury zęba wykorzystuje się uzupełnienie protetyczne, które mogą być stałe, ruchome lub kombinowane

Korony na implantach zawsze są ceramiczne. Natomiast podbudowa ceramiki może być klasyczna – metalowa lub pełnoceramiczna – cyrkon

Dodatkowo korona porcelanowa na metalu jest tańsza. Dlatego też odbudowując przednie zęby, które są bardziej widoczne a narażone na mniejsze siły gryzienia warto wykonać koronę ceramiczną na cyrkonie.

Natomiast zęby boczne i tylne są mało widoczne i niewielki jest do nich dostęp światła,  natomiast siły żucia w tej okolicy są olbrzymie, dlatego też zalecamy odbudować je koroną porcelanową na metalu.

Jeżeli nie ma w ogóle zębów w górnej lub dolnej szczęce, implanty są najlepszym rozwiązaniem. Można wybrać pełen most przyczepiony do kilku implantów. Druga opcja to wyjmowana proteza przyczepiana do dwóch lub więcej implantów za pomocą elementów kotwiczących. Proteza trzyma się stabilnie na miejscu – można ją jednak łatwo wyjąć.

Jeśli ząb musi zostać usunięty, np. z powodu zapalenia korzenia, może on być z łatwością zastąpiony dodatkowym implantem. Podparcie i umocowanie protezy zostanie także odpowiednio zmodyfikowane.

Wybór uzupełnienia protetycznego odpowiedniego dla danego pacjenta zależy od wielu czynników:

  • ilości brakujących zębów,
  • ilości i jakości zębów pozostałych,
  • lokalizacji braku zębowego,
  • stanu podłoża kostnego, dziąseł i błony śluzowej,
  • postaci zgryzu,
  • wieku pacjenta,
  • preferencji pacjenta,
  • możliwości finansowych pacjenta.

W przypadku stosowania protez ruchomych oprócz konwencjonalnej pielęgnacji pozostałych zębów, szczególną uwagę należy poświęcić samej protezie. Protezę ruchomą należy czyścić po każdym posiłku (min. 2 razy dziennie). Po wyjęciu z ust oczyszczamy ją dokładnie miękką szczoteczką z dodatkiem pasty do zębów, mydła w płynie lub specjalnych środków czyszczących.

Aby maksymalnie wydłużyć „żywotność” protez stałych konieczne jest wdrożenie specjalnych zabiegów higienicznych z użyciem dodatkowych (prócz szczoteczki do zębów) przyborów higienicznych. Szczególnej uwagi wymaga okolica przydziąsłowa koron i mostów ze względu na tendencję do gromadzenia się płytki nazębnej i trudności w jej oczyszczaniu.

W utrzymaniu wysokiego poziomu higieny jamy ustnej zaleca się stosowanie sztywnych nici dentystycznych mających na pewnym odcinku gąbczaste zgrubienie; sztywną część nitki przeciąga się pod czyszczonym elementem, po czym czyści go częścią gąbczastą oraz stosowanie irygatora. Irygator to urządzenie działające na zasadzie bicza wodnego; strumień płynu masuje dziąsło, oczyszcza trudno dostępne przestrzenie.

Dieta pacjentów użytkujących uzupełnienia stałe właściwie nie ulega zmianie. Odmiennie wygląda sytuacja w przypadku stosowania protez ruchomych. Pacjenci rozpoczynający korzystanie z protez ruchomych (zwłaszcza całkowitych) powinni w początkowym okresie spożywać pokarmy płynne i półpłynne oraz stopniowo przyzwyczajać się do potraw o twardszej konsystencji. Należy jeść mniejsze kęsy, rozkładać pokarm podczas żucia obustronnie (żucie obustronne), odgryzać kęsy bokiem protezy, nie przodem, unikać pokarmów bardzo twardych i ciągnących.

Samodzielne naprawianie czy korygowanie protez przez pacjenta jest niedopuszczalne. Takie postępowanie może zniszczyć uzupełnienie i stać się przyczyną uszkodzenia tkanek jamy ustnej. Jeżeli uzupełnienie w jakikolwiek sposób nam przeszkadza należy niezwłocznie udać się do protetyka.

Jeśli istniejąca proteza zapewni optymalne obciążenie implantów, a także dobre funkcje gryzienia, może ona zostać przystosowana do zamocowania na implantach. Zapytaj swojego dentystę. Lekarz oceni Twoją sytuację i zaproponuje najlepsze rozwiązanie dla Ciebie.

Nie, opracowanie zęba pod koronę protetyczną nie jest bolesne, gdyż wykonuje się je w znieczuleniu miejscowym. W przypadku zębów po leczeniu kanałowym (martwych) nie jest potrzebne nawet znieczulenie.

Jest to ruchome uzupełnienie protetyczne o konstrukcji metalowo-akrylowej. Jest zbudowana z elementów, które przenoszą siłę żucia na kość nie tylko przez okostną , ale także przez ozębną zębów filarowych co jest jej dużą zaletą. Dzięki takiej budowie unikamy zaniku wyrostka zębodołowego, co daje duży komfort wieloletniego używania protez szkieletowych. Pomimo zastosowania metalu  w tych uzupełnieniach protetycznych mają one zachowaną estetykę, ponieważ kolor zębów protezy dobierany jest do naturalnego, a akryl jest barwy różowej, tak aby zlewał się z błoną śluzową jamy ustnej użytkownika protez.

Jest to typ uzupełnienia protetycznego, mającego na celu uzupełnienie braków zębowych. Dzięki protezie pacjent odzyskuje w pełni sprawność spożywania pokarmów, poprawia rysy twarzy, estetykę uśmiechu. Protezy akrylowe są indywidualnie przygotowywany dla każdego pacjenta.

W zależności od urody użytkownika dostosowywany jest kształt i rozmiar zębów a także ich kolor. Wykonanie protezy zajmuje kilka wizyt, w zależności od ilości brakujących zębów. Tego typu protezy najczęściej stosowane są u osób z dużymi brakami zębowymi lub całkowicie bezzębnych.

Średni czas wykonania mostu od wizyty konsultacyjnej do ostatecznego założenia wynosi maksymalnie dwa 2 tygodnie.

Jeżeli w szczęce nie ma żadnych zębów i nie jest ona przez długi okres odpowiednio obciążona, kość ulega stopniowemu zanikowi. Jest to podobny proces jak w przypadku mięśni, które ulegają zanikowi, gdy nie są używane. Kość może także zostać uszkodzona przez bakterie. Odnosi się to do zapalenia przyzębia, znanego jako paradontoza – choroba zapalna ozębnej.

Jeśli kość jest osłabiona lub cienka i implant nie może być w niej umieszczony, dentysta zaleci przeszczep kości. Tkanka kostna zostaje wtedy zrekonstruowana z pochodzącej z tego samego ustroju kości lub też z materiału zastępczego, tak bezboleśnie, jak to jest tylko możliwe.

Często korzysta się z mieszanki kości autogennej i materiału kościozastępczego. Przeszczepiany materiał jest układany warstwowo bezpośrednio na kości i stopniowo zamieniany przez organizm na silną substancję kostną.

Przeszczep kości może być również dokonany podczas wszczepiania implantu. Jednak w niektórych przypadkach może być wymagana oddzielna procedura.

Tak, proteza może w każdej chwili zostać wymieniona lub zmodyfikowana. Implanty zastosowane jako podparcie dla pojedynczych koron mogą być z łatwością wykorzystane po wielu latach jako podparcie dla mostu, jeśli zaistnieje taka potrzeba.

IMPLANTOLOGIA I CHIRURGIA

Implantologia dentystyczna to dyscyplina obecna na rynku komercyjnych usług medycznych w Polsce od końca lat 80-tych. Nasza Klinika oferuje usługi implantologiczne od 1993 roku. Zakres usług obejmuje zarówno podstawowe jak i zaawansowane zabiegi z zakresu chirurgii wyrostka zębodołowego.

WITKOWSKI-IKONY-07

Implantologia to nowoczesna i najlepsza metoda wypełniania braków uzębienia. Odbudowa uzębienia na implantach, pozwala na osiągnięcie trwałego efektu estetycznego oraz poprawia zaburzoną, poprzez utratę zębów mechanikę narządu żucia. Zabieg ten jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym, kilku etapowo. Może obejmować całość jamy ustnej, bądź pojedynczy ubytek.

Implant, inaczej wszczep – to mała, cylindryczna śrubka wszczepiana w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego zęba. Łącznik, czyli przedłużenie implantu, jest przytwierdzany do szczytu metalowego cylindra. Naturalnie wyglądający sztuczny ząb (korona) jest cementowana lub przykręcana do łącznika.

Podstawowym materiałem, z którego wykonywane są implanty stomatologiczne jest tytan (ze względu na swoją biokompatybilność – nie jest rozpoznawany przez organizm jako ciało obce).

Tytan wchodzący w skład implantów zębowych nie wywołuje reakcji alergicznej. U osób planujących implanty nie są wymagane skórne testy alergiczne. Tego typu testy nie są wymagane również u osób, u których stwierdzono alergię na inne metale.

Tak, jest to już dokładnie opracowana metoda leczenia. Implanty zębowe na świecie stosuje się od ponad 20 lat.

Odbudowane implanty są osadzone w kości jak korzenie zębów, korona jest wykonana z porcelany. Jest to materiał najbardziej przypominający strukturę zęba. Dzięki temu jest to najbardziej naturalne, choć całkowicie sztuczne uzupełnienie.

Procedura wszczepiania implantów polega na wkręceniu śruby w kość szczęki poniżej dziąseł. W ciągu kolejnych miesięcy śruba tytanowa łączy się z kością szczęki proces ten nazywamy osseointegracją. Gdy proces ten dobiegnie końca, do śruby zostanie przymocowana korona protetyczna, tworząc nowy ząb, który wygląda i działa, jak naturalny.

Jeśli nie masz wszystkich zębów, implanty mogą być dla ciebie rozwiązaniem idealnym. Ponieważ procedura obejmuje zabieg chirurgiczny, kandydat musi posiadać odpowiednią ilość i gęstość kości w szczęce oraz zdrowe dziąsła. Podczas konsultacji, doktor Robert Stencel jest w stanie określić, czy zabieg będzie możliwy. Jeżeli pacjent nie kwalifikuje się do zabiegu, doktor Stencel może polecić szereg skutecznych alternatyw, które pomogą zastąpić brakujące zęby.

Można to zrobić bezpośrednio po utracie zęba albo wiele lat po jego wyrwaniu.

Jeśli mamy próchnicę, choroby przyzębia, to najpierw trzeba zająć się leczeniem. Dopiero, gdy już uda się  ustabilizować stan w jamie ustnej, można wszczepiać implant.

Implanty zębowe są umieszczone na stałe w jamie ustnej – nie ma możliwości ich wyjęcia. Protezy są uzupełnieniami protetycznymi ruchomymi i należy je na noc zdejmować. Czasem implanty zębowe wykorzystywane są do stabilizacji protez zębowych – szczególnie u osób bezzębnych. Implanty zębowe zabezpieczają wówczas protezę zębową całkowitą przed ślizganiem.

Wybierając uzupełnienie brakującego zęba wykorzystując implant zębowy otrzymujesz stałą pracę protetyczną, która wygląda i funkcjonuje jak własny ząb – bez ryzyka zniszczenia lub uszkodzenia sąsiednich zębów. Dla przykładu mosty porcelanowe utrzymują się po zacementowaniu na sąsiednich zębach. Wymaga to -jednak oszlifowania – bezpowrotnego zniszczenia szkliwa i zębiny dwóch sąsiednich zębów. Implanty zębowe nie wymagają niszczenia sąsiednich zębów.

Niemieckie badania naukowe udowodniły, iż po 10 latach aż 95 % implantów nadal spełnią swoją funkcję. Natomiast jeśli pacjent prawidłowo dba o higienę jamy ustnej, przestrzega regularnych kontroli i stomatologa uzupełnienia te utrzymują się przez całe życie. Wyniki te potwierdziły, iż jest to najtrwalsze uzupełnienie protetyczne obecnie stosowane. Klasyczna protetyka – korony, mosty czy protezy ruchome oparte na własnych zębach zwykle są skuteczne tylko przez 5 lat.

Należy postępować tak jak z własnymi zębami. Czyli co najmniej 2 razy dziennie myć zęby. Stosować nitkę międzyzębową lub irygator wodny. Co 6 miesięcy zgłaszać się na kontrolę u stomatologa.

Jeśli pacjent jest zdrowy, ma odpowiedni stan kości, przestrzega zasad higieny jamy ustnej, regularnie odwiedza stomatologa to istnieje 98% pewności, że implant się przyjmie.

Każdy zabieg chirurgiczny niesie ze sobą pewne ryzyko. Czasami mogą pojawić się komplikacje związane np. z obrażeniem nerwów czy naczyń krwionośnych, ale biorąc pod uwagę szerokie możliwości w diagnozowaniu i ustalaniu planu leczenia prawdopodobieństwo jest bardzo małe. Bardzo ważne jest, aby zabieg implantacji przeprowadzał wykwalifikowany implantolog.

Implanty różnią się jakością, kształtem i rodzajem powierzchni. Wszystkie implanty są zrobione z czystego chirurgicznego tytanu oraz posiadają unikalną mikrostrukturę powierzchni, która przyspiesza proces gojenia kości. W Klinice dr Witkowskiego rodzaj implantu lekarz dobiera do indywidualnych warunków jamy ustnej.

Nie. Implanty nie wywołują efektu magnetycznego. Ich mała wielkość nie powinna być wykrywalna przez detektor.

Oczywiście. Przy dzisiejszej technologii nie ma żadnego problemu z tymczasowym uzupełnieniem brakującego zęba. Przez cały okres zrastania się implantu z kością, czy podczas wykonywania części protetycznej można użytkować takie uzupełnienie i mieć pełen estetyczny komfort.

Implant zębowy to najnowocześniejsze i najbardziej komfortowe uzupełnienie protetyczne. Dzięki niemu ząb wygląda i funkcjonuje jak naturalny. Stanowi wysoką estetykę -pomimo, że rozwiązania protetyczne idą do przodu nigdy nie dorównają efektom jakie może zaproponować implantologia. W przeciwieństwie do tradycyjnych metod protetycznych nie narażamy sąsiednich zębów na ich zniszczenia. Najcenniejszą zaletą implantów jest ich wysoki komfort, poprzez zachowaną mechanikę siły żucia, oznacza to, że pacjent jest w stanie jeść wszystko, co lubi.

Infekcje wywołane przez bakterie i odpowiednio wcześnie wykryte mogą zostać wyleczone. Małe jest prawdopodobieństwo infekcji, jeśli zachowana jest prawidłowa higiena jamy ustnej oraz zastosowanie się do zaleceń lekarza.

Implanty można wszczepiać wszystkim ogólnie zdrowym osobom dorosłym, posiadającym odpowiednią ilość i jakość kości.

W takiej sytuacji konieczna jest odbudowa kości z użyciem specjalnego materiału kościotwórczego.

Przy właściwym traktowaniu implanty mogą służyć nawet do końca życia.

  • choroby psychiczne;
  • choroby krwi;
  • choroby kości;
  • pacjenci z chorobami nowotworowymi w czasie radioterapii;
  • AIDS, alkoholizm, narkomania;
  • osoby do 18 roku życia( z niezakończonym wzrostem kostnym);
  • choroby reumatyczne

O każdej chorobie należy poinformować lekarza.

W niektórych przypadkach efekty uboczne działania leków mogą wpływać na proces gojenia, dlatego bardzo ważne jest, żeby już na pierwszej wizycie poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Tak, pogarsza zdolności regeneracji tkanek, obniżają się rokowania, co do przyjęcia i długotrwałego wszczepu.

Nie. Nawet najlepszy implant nie jest w stanie zastąpić zdrowego zęba. Jednak w przypadku utraty zęba implant jest najlepszą, najbardziej estetyczną formą odbudowy braku zębowego..

Nie ma lepszego rozwiązania od implantów. Obecnie jest to najlepsza metoda uzupełniania braków w uzębieniu.

Nie ma znaczenia, czy to jedynka, czy szóstka. Jeśli nie udało się uratować zęba, od razu zdecyduj się na sztuczny. Uzupełnianie braków zębowych jest niezbędne i to nie tylko ze względów estetycznych i ale przede wszystkim po to by zęby, które pozostały w szczękach nie ulegały rozsunięciu ani przekrzywieniu, nie dochodziło do zaniku kości szczęk, zachowały naturalny kształt i funkcje uzębienia, zapobiegać chorobom przyzębia, które mogą rozwijać się na zanikającym dziąśle oraz uniknąć odsłaniania szyjek zębowych.

Przykładami rozwiązań alternatywnych dla implantów dentystycznych są tradycyjne korony i mosty oraz częściowo lub całkowicie wyjmowane protezy.

W sytuacji, gdy musimy uzupełnić brak zęba, mamy do wyboru wykonanie protezy, mostu protetycznego lub odbudowy protetycznej opartej na implantach.

Celem zapewnienia podparcia dla mostu konwencjonalne metody protetyczne wymagają zwykle zeszlifowania zdrowych sąsiednich zębów. Tradycyjne mosty mogą być przyczepione do szkliwa, przytwierdzone do sąsiednich zębów lub zamocowane na klamrach. Jednakże powyżej przedstawione rozwiązania nie stymulują znajdującej się pod nimi kości, co może spowodować zanikanie tkanki kostnej i cofnięcie się dziąseł. Natomiast implanty dentystyczne są zakotwiczone w kości szczęki i stymulują tkankę kostną tak samo, jak prawdziwe zęby.

Nie każdy pacjent jest w stanie zaakceptować protezy, ponieważ może ona powodować dyskomfort i uczucie niepewności. Protezy bywają luźne lub źle dopasowane i często wymagają kleju do utrzymania ich we właściwym miejscu.

Spokojnie kolejnego dnia po zabiegu można wrócić do pracy (o ile lekarz nie zaleci inaczej).

Oprócz codziennego mycia zębów, zaleca się raz w ciągu dnia wyczyścić wszystkie powierzchnie implantów oraz przestrzenie międzyzębowe (zaleca się irygator, nitkę lub wyciory). Należy zgłaszać się co pół roku do kliniki na profesjonalną higienę jamy ustnej.

Jeśli pacjent posiada aktualne zdjęcie RTG (pantomogram) może przynieść ze sobą na wizytę. Natomiast jeśli nie posiada lekarz wykona na miejscu aktualne zdjęcie.

W momencie umieszczania implantów rozwój kości powinien być zakończony. Można przyjąć, że kończy się on w wieku 18 lat. U kobiet rozwój kości jest zakończony wcześniej niż u mężczyzn. W przypadku wątpliwości stan kości można sprawdzić za pomocą prześwietlenia promieniami rentgenowskimi kości nadgarstka.

Podczas mówienia, jedzenia czy śmiania się, będziesz odczuwać implanty w całkowicie naturalny sposób tak, że nie odczujesz żadnej różnicy.

Nigdy nie jest za późno, aby poprzez wszczepienie implantów podnieść jakość swojego życia. Procedura wszczepiania jest tak mało ryzykowna, iż można ją przeprowadzić u pacjentów w wieku 70, 80 czy nawet 90 lat. Nie ma górnej granicy wieku. Jeżeli jesteś na tyle zdrowy, aby poddać się jakiemukolwiek innemu leczeniu stomatologicznemu, możesz także mieć implanty.

Czas zabiegu zależy od liczby i lokalizacji implantów zębowych, proste nieskomplikowane przypadki wszczepienia implantu zębowego zazwyczaj zajmują około 20 – 30 minut.

Cały proces zazwyczaj zajmuje od 3 do 6, a czasem więcej miesięcy. Zależy to od Twojego planu leczenia. Są dwa okresy. Pierwszy okres to czas integracji implantu z kością i może on trwać od 3 do 6 miesięcy. Okres drugi to czas wykonania na wykonanie korony porcelanowej przez technika w laboratorium protetycznym i trwa to od 1 od 3 tygodni. Po wykonaniu korony porcelanowej przez technika jest ona mocowana przez lekarza na łączniku przykręconym do implantu zębowego. Odbywa się to na ostatniej wizycie.

Jeżeli w szczęce nie ma żadnych zębów i nie jest ona przez długi okres odpowiednio obciążona, kość ulega stopniowemu zanikowi. Jest to podobny proces jak w przypadku mięśni, które ulegają zanikowi, gdy nie są używane. Kość może także zostać uszkodzona przez bakterie. Odnosi się to do zapalenia przyzębia, znanego jako paradontoza – choroba zapalna ozębnej. Jeśli kość jest osłabiona lub cienka i implant nie może być w niej umieszczony, dentysta zaleci przeszczep kości. Tkanka kostna zostaje wtedy zrekonstruowana z pochodzącej z tego samego ustroju kości lub też z materiału zastępczego, tak bezboleśnie, jak to jest tylko możliwe. Często korzysta się z mieszanki kości autogennej i materiału kościozastępczego. Przeszczepiany materiał jest układany warstwowo bezpośrednio na kości i stopniowo zamieniany przez organizm na silną substancję kostną .

Tą metodą kość może zostać poszerzona lub uniesiona. W bocznym odcinku górnej szczęki kość jest zazwyczaj unoszona procedurą tzw. podniesienia zatoki (sinus lift). Zapobiega to wystawaniu części implantu do zatoki szczękowej. Przeszczep kości może być również dokonany podczas wszczepiania implantu. Jednak w niektórych przypadkach może być wymagana oddzielna procedura.

features

features

Company

get started

Weekly Newsletter

© 2017 STOMATOLOGIA ESTETYCZNA IMPLANTOLOGIA DR RADOSŁAW WITKOWSKI Wszystkie prawa zastrzeżone