FAQ - ZNIECZULENIE OGÓLNE

WITKOWSKI-IKONY-28

Znieczulenie ogólne, potocznie zwane narkozą, jest to farmakologiczny sposób na zniesienie bólu w całym ciele. Pacjent poprzez podanie leków dożylnie lub wziewnie (w postaci mieszaniny specjalistycznych gazów anestetycznych) całkowicie i odwracalnie traci świadomość. Dzięki temu możliwe jest komfortowe i całkowicie bezbolesne przeprowadzenie zabiegów operacyjnych.

Każdy może być poddany zabiegowi w znieczuleniu ogólnym, o ile procedura chirurgiczna technicznie wymaga narkozy, a pacjent zostanie zakwalifikowany przez lekarza anestezjologa. Są to zazwyczaj osoby bez przeciwwskazań zdrowotnych do tej formy leczenia. Najczęściej kwalifikowani są pacjenci z trudnościami we współpracy podczas zabiegów, czyli osoby niepełnosprawne, upośledzone, borykające się z różnymi chorobami i ograniczeniami zarówno psychicznymi, jak i somatycznymi, np. ograniczone rozwieranie szczęk czy wrodzony lub nabyty lęk przed zabiegami stomatologicznymi. Osoby te dzięki znieczuleniu ogólnemu mają możliwość pełnego i bezproblemowego leczenia uzębienia. Jest ono bezpieczne zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

Naturalnym wskazaniem do zastosowania znieczulenia ogólnego są zabiegi niemożliwe lub trudne do wykonania w znieczuleniu miejscowym. Są to rozległe zabiegi chirurgiczne z zakresu chirurgii szczękowej, stomatologicznej, implantologii, np. implanty Zygoma. Możliwe jest także leczenie zachowawcze, kanałowe czy periodontologiczne każdego zęba. Aby opracować jak najlepszy plan leczenia pod narkozą oraz określić jego czas, ważna jest odpowiednia diagnostyka przed zabiegiem.

Szczególne wskazania do zabiegów stomatologicznych w znieczuleniu ogólnym dotyczą następujących grup pacjentów:

  • chorzy z zaburzeniami psychicznymi i umysłowo upośledzeni
  • chorzy pobudliwi, znerwicowani, z dentofobią
  • dzieci szczególnie nerwowe lub specjalnej troski
  • chorzy uczuleni na środki znieczulenia miejscowego z potwierdzoną w wywiadzie historią reakcji alergicznych po ich aplikacji
  • chorzy ze stwierdzoną odpornością na środki znieczulenia miejscowego
  • chorzy z rozlanymi stanami ropnymi okolicy szczękowo-twarzowej
  • chorzy z utrudnionym dostępem do pola operacyjnego jamy ustnej (szczękościsk, utrudnione rozwieranie szczęk z przyczyn anatomicznych)
  • chorzy zakwalifikowani do ekstrakcji mnogich w różnych sektorach jamy ustnej w ramach uogólnionej sanacji jamy ustnej ze wskazań ogólnomedycznych

Po kwalifikacji anestezjologicznej oraz chirurgicznej/stomatologicznej pacjenta, wymagającej odpowiednich badań oraz konsultacji, planowany jest zabieg operacyjny w znieczuleniu ogólnym.

Wykonujemy go w warunkach bloku operacyjnego lub sali zabiegowej. Wymogiem prowadzenia zabiegu w narkozie jest odpowiednie oprzyrządowanie, umożliwiające bezpieczne przeprowadzenie pacjenta przez procedurę chirurgiczną, m.in. aparat do znieczulenia, sprzęt monitorujący oraz zestaw odpowiednich leków i płynów infuzyjnych. Technicznie, na bloku operacyjnym w ramach przygotowania anestezjologicznego pacjent poddawany jest premedykacji, czyli otrzymuje leki, które farmakologicznie wprowadzają go do dalszego etapu – intubacji. Intubacja ma zapewnić pełne bezpieczeństwo procedurze poprzez zabezpieczenie toru oddechowego, podczas gdy pacjent będzie poddany zabiegowi operacyjnemu w zakresie jamy ustnej w głębokiej narkozie.

W trakcie całej procedury nad bezpieczeństwem pacjenta czuwa doświadczony zespół anestezjologiczny w osobach lekarza anestezjologa i pielęgniarki anestezjologicznej. Natomiast realizacją leczenia zajmuje się chirurg lub stomatolog wraz z pielęgniarką lub asystentką stomatologiczną. Znieczulenie ogólne gwarantuje komfort pracy wykonującemu zabieg chirurgiczny/stomatologiczny lekarzowi, jak również umożliwia bezbolesne przeprowadzenie pacjenta przez okres okołooperacyjny, z uwolnieniem od silnego stresu, który na ogół towarzyszy zabiegom stomatologicznym.

Kobiety w ciąży można znieczulać ogólnie do zabiegów stomatologicznych wyłącznie w uzasadnionych przypadkach. O ile jest to możliwe, ze względów zdrowotnych zalecane jest odłożenie planowych operacji do 6. tygodnia po bezpiecznym rozwiązaniu, gdy ustąpią już w organizmie matki fizjologiczne zmiany związane z okresem ciąży. Operacje nagłe bez ryzyka dla życia lub zdrowia lub zagrażające w stopniu poniżej minimum winny być przełożone do II lub III trymestru ciąży. Jeżeli to możliwe, wszelkie procedury chirurgiczne w tym czasie należy wykonywać w znieczuleniu miejscowym.

Ze względu na organogenezę u płodu i przenikanie leków znieczulających z krążenia matki do zarodka, zabiegi planowane w I trymestrze ciąży mogą być wykonywane tylko w trybie natychmiastowym lub pilnym i wyłącznie w przypadku wystąpienia zagrożenia dla życia matki. Przyjmujemy wtedy, że ponoszone ryzyko związane z ich odłożeniem jest większe niż unikanie zagrożenia związanego z ekspozycją organizmu matki oraz płodu na środki znieczulające.

Zarówno dojrzały pacjent, jak i dziecko kwalifikowane jest do zabiegu w znieczuleniu ogólnym, gdy zaistnieją indywidualne wskazania medyczne lub opiekun zawnioskuje o przeprowadzenie zabiegu w narkozie.

Lekarz decyduje o wyborze rodzaju znieczulenia w oparciu o badanie kliniczne, zebrany wywiad chorobowy oraz wnikliwą analizę wyników badań laboratoryjnych. Jeżeli pojawią się wątpliwości diagnostyczne, pacjent skierowany będzie na dodatkowe badania lub konsultację specjalistyczną.

Oprócz medycznego przygotowania dziecko wymaga indywidualnego podejścia ze strony rodzica bądź opiekuna oraz personelu medycznego. Istotnym warunkiem powodzenia jest również przygotowanie emocjonalne, poprzez przeprowadzenie rozmowy przygotowującej dziecko do planowanej procedury. W sposób łatwy do zrozumienia należy uczciwie wyjaśnić, na czym polega znieczulenie ogólne oraz zapewnić o jego bezpieczeństwie, rozwiewając wszelkie niepokoje dziecka związane z zabiegiem w narkozie. W bezstresowym przygotowaniu i przeprowadzeniu procedury pomocny jest doświadczony personel medyczny/anestezjologiczny, który prócz kompetencji zawodowych powinien mieć odpowiednie podejście do małego pacjenta.

W kwalifikacji do procedur chirurgicznych czy stomatologicznych w narkozie należy podchodzić w myśl zasady, że znieczulenie nie powinno stwarzać większego niebezpieczeństwa dla pacjenta niż sam zabieg. Tak więc lekarz anestezjolog, przeprowadzając wywiad kwalifikujący pacjenta do narkozy, uwzględnia jego aktualny stan zdrowia. Istotnymi obciążeniami zdrowotnymi, które mogą mieć znaczący wpływ na przebieg procedury w znieczuleniu ogólnym, są nieustabilizowane zaburzenia:

– układu krążenia (choroba niedokrwienna serca, przewlekła niewydolność krążenia, wady serca)

– układu oddechowego (astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc)

– metaboliczne i endokrynologiczne (nadczynność tarczycy, rozchwiana lub nieleczona cukrzyca)

– układu nerwowego i mięśniowego

– deformacje układu kostnego.

W sytuacji ich zaistnienia kierujemy chorego celem konsultacji specjalistycznej do lekarza prowadzącego lub specjalisty w danym zakresie, który ma za zadanie ustabilizować objawy chorobowe i unormować stan ogólny zdrowia pacjenta tak, by móc wtórnie zakwalifikować go do zabiegu w znieczuleniu ogólnym. Pacjenci poważnie obciążeni chorobowo, z trudnościami w ustabilizowaniu wiodących dolegliwości, powinni być kwalifikowani do zabiegów w narkozie w warunkach szpitalnych z uwzględnieniem zastosowania intensywnego nadzoru w przypadku wystąpienia istotnych dla zdrowia i życia komplikacji.

Jak każda ingerencja w ludzki organizm, znieczulenie ogólne wiąże się z ryzykiem powikłań w czasie zabiegu, jak również po wybudzeniu. Najczęściej jest ono związane z ogólnym stanem zdrowia pacjenta oraz samą techniką zabiegową, która wiąże się z zastosowaniem urządzeń oraz leków znieczulenia ogólnego. Do najczęściej występujących, ale niegroźnych i szybko ustępujących objawów ubocznych, które mogą wiązać się z techniką zabiegu w znieczuleniu ogólnym, zalicza się występowanie chwilowej chrypki i/lub dolegliwości bólowych gardła, czasem kaszlu, który powodowany jest podrażnieniem strefy gardła i podniebienia przez rurkę intubacyjną.

Objawy związane ze stosowaniem leków anestetycznych to z kolei przemijające nudności oraz wymioty, senność i/lub zawroty głowy, szczególnie przy pierwszych próbach pionizacji, czyli powrotu pacjenta do pozycji stojącej.

Objawy uboczne związane z koniecznością wkłuć w żyły obwodowe to krwiak w miejscu wprowadzenia wenflonu. Rzadziej występujące i związane z ekspozycją na leki i stanem ogólnym pacjenta to przedłużająca się głęboka senność, przemijające trudności z oddychaniem oraz wahania ciśnienia krwi, które są zawsze monitorowane przez zespół anestezjologiczny w trakcie operacji i po ich zakończeniu. Przemijają na skutek zastosowania odpowiednich leków i procedur medycznych.

Zabiegi w znieczuleniu ogólnym są dziś przewidywalne i bezpieczne dzięki wysokim kompetencjom zespołów leczniczych oraz przy zachowaniu profesjonalnych procedur kwalifikacji i ogólnomedycznego przygotowania pacjentów. Wymagany jest właściwy dobór leków i sposobów monitorowania stanu zdrowia chorych przed zabiegiem, w trakcie i po zabiegu, a zastosowanie nowoczesnych urządzeń upraszcza postępowanie okołooperacyjne.

Przed planowanym zabiegiem chirurg/stomatolog odpowiedzialny za procedurę zabiegową ma obowiązek w zrozumiały sposób poinformować pacjenta o wszystkich uwarunkowaniach zabiegu, potencjalnych komplikacjach, jak i następstwach procedury chirurgicznej. Pacjent informowany jest również przez lekarza anestezjologa o szczegółach planowanego znieczulenia ogólnego.

Warunkiem dopełnienia formalności poprzedzających rozpoczęcie zabiegu jest pisemne potwierdzenie przekazanych informacji. Pacjent deklaruje w oświadczeniu, że został o wszystkim poinformowany z nieograniczoną możliwością zadawania szczegółowych pytań i uzyskał na nie wyczerpujące odpowiedzi. Sam zainteresowany, jego rodzic lub ustawowy opiekun prawny podpisuje przygotowany dokument OŚWIADCZENIE I ZGODĘ NA ZNIECZULENIE.

W ramach wywiadu przygotowującego do zabiegu pacjent udziela szczegółowych informacji dotyczących swojego zdrowia i wypełnia specjalnie przygotowaną ANKIETĘ ANESTEZJOLOGICZNĄ.

Warunkiem bezpieczeństwa przy planowaniu zabiegów w znieczuleniu ogólnym jest optymalny stan zdrowia pacjenta i mieszczące się w granicach przyjętych norm wyniki badań laboratoryjnych. Zakres niezbędnych do wykonania badań podstawowych przy planowaniu zabiegów w narkozie obejmuje: aktualne EKG, zdjęcie klatki piersiowej, morfologię krwi, badania czynności układu krzepnięcia: PT, INR, APTT oraz HBs.

Ważne informacje i zalecenia obejmujące przygotowanie do zabiegu w narkozie

Na 6 godzin przed planowanym czasem operacji pacjent nie może spożywać pokarmów stałych. Pokarmy ciężkostrawne (np. grzyby) powinny zostać wyeliminowane z diety na dobę przed zabiegiem.

Na 2 godziny przed zabiegiem nie wolno spożywać napojów. W dniu planowanej operacji można pić tylko niegazowaną wodę, herbatę i klarowane soki. Nie dotyczy to soków cytrusowych oraz zawierających cząstki owocowe.

Nie należy pić mleka i wszelkich napojów gazowanych, nawet po próbie ich odgazowania.

Ostatni możliwy napój spożyty w bezpiecznej odległości czasowej od zabiegu powinien uwzględniać nie większą objętość niż 200 ml.

Na minimum 2 godziny przed operacją należy powstrzymać się od palenia tytoniu. Zaleca się całkowite zaniechanie palenia w dniu zabiegu.

Nie należy spożywać alkoholu już od dnia poprzedzającego zabieg.

Przed zabiegiem należy dokładnie wymyć jamę ustną, wyszczotkować zęby oraz zdezynfekować ją poprzez płukanie środkiem antybakteryjnym.

Przyjmowanie leków, jakie bierze pacjent w stałych zleceniach z powodu chorób współistniejących lub jego modyfikacja powinna być uzgodniona z lekarzem anestezjologiem. Osoby poddane kuracji lekami przeciwkrzepliwymi winny zmodyfikować jej przebieg w porozumieniu z lekarzem prowadzącym oraz anestezjologiem co najmniej 5 dni przed terminem zabiegu.

W przypadku wystąpienia opryszczki, czyli wirusowej infekcji czerwieni warg oraz uogólnionej infekcji przebiegającej z gorączką i nieżytem górnych dróg oddechowych, planowany zabieg operacyjny odraczamy do ustąpienia objawów.

W dniu zabiegu wymagane jest, aby pacjent zgłosił się do gabinetu z aktualnymi wynikami badań co najmniej na 1 godzinę przed planowanym czasem rozpoczęcia operacji, najlepiej z zaufaną osobą towarzyszącą, zdolną do opieki nad nim bezpośrednio po zabiegu.

Przed operacją pacjent powinien wyjąć szkła kontaktowe, usunąć protezy zębowe, zdjąć biżuterię oraz – o ile to możliwe – wszelkie ruchome elementy umieszczone na lub w ciele.

Szczegółowe informacje można znaleźć w KARCIE INFORMACYJNEJ PRZYGOTOWANIA DO ZABIEGU W ZNIECZULENIU OGÓLNYM.

Koszt znieczulenia ogólnego jest dodatkową kwotą dodaną do ceny za zabieg operacyjny. Jej zakres zależy od czasu trwania zabiegu operacyjnego, ilości użytych leków i materiałów anestezjologicznych, czasu zaangażowania personelu anestezjologicznego w opiekę nad pacjentem zarówno w trakcie trwania operacji, jak i po jej zakończeniu. Ostateczny, dokładny kosztorys sporządzany jest indywidualnie dla konkretnej sytuacji i przypadku.

KONTAKT

WIĘCEJ INFORMACJI

SZYBKI EMIAL

© 2017 STOMATOLOGIA ESTETYCZNA IMPLANTOLOGIA DR RADOSŁAW WITKOWSKI Wszystkie prawa zastrzeżone