Znieczulenie miejscowe i ogólne stosowane podczas zabiegów stomatologicznych w Klinice Implantologii i Stomatologii Estetycznej Dr Radosław Witkowski

 

W ramach naszej oferty przy świadczeniu usług medycznych naszej kliniki znajdą Państwo różne możliwości nowoczesnych, komfortowych i bezpiecznych rozwiązań znieczulenia okołozabiegowego.

Podstawowym znieczuleniem stosowanym do zabiegów wykonywanych w warunkach gabinetu stomatologicznego jest ZNIECZULENIE MIEJSCOWE:

Znieczulenie miejscowe wykonujemy przy użyciu standardowych zestawów strzykawek, karpuli lub aparatu The WAND. Jest to urządzenie sterowane komputerowo, które podaje bezboleśnie, metodą kroplową, środek znieczulenia miejscowego, bez strzykawek, karpuli, niepotrzebnego stresu i bólu pacjenta.
W uzasadnionych przypadkach u pacjentów z lękiem, niskim progiem bólu oraz dentofobią znieczulenie miejscowe może być wspomagane lekami uspokajającymi podawanymi doustnie jeszcze przed zabiegiem i/lub lekami przeciwbólowymi, podawanymi dożylnie lub domięśniowo przed zabiegiem i podczas zabiegu, tak by pacjent nie odczuwał bólu.

Oferując szeroki zakres usług na najwyższym poziomie, gabinet dr. Radosława Witkowskiego stwarza możliwość wykonania zabiegów z zakresu implantologii, chirurgii stomatologicznej, szczękowo-twarzowej oraz procedur leczenia zębów w znieczuleniu ogólnym. Do narkozy kwalifikuje pacjentów doświadczony anestezjolog, specjalista anestezjologii i intensywnej terapii, i prowadzi w asyście doświadczonej pielęgniarki anestezjologicznej, oboje z wieloletnim stażem pracy na wieloprofilowym bloku operacyjnym.
Dysponujemy odpowiednim sprzętem do prowadzenia zabiegów chirurgicznych w znieczuleniu ogólnym. Korzystamy także z dobrze wyposażonych sal operacyjnych z pełnym zapleczem szpitalnym, które gwarantuje naszym pacjentom komfort i bezpieczeństwo zarówno w trakcie zabiegów, jak i po zabiegach operacyjnych.

NACZELNĄ ZASADĄ, KTÓRĄ NALEŻY SIĘ KIEROWAĆ PRZY WYBORZE ZNIECZULENIA STOSOWANEGO DO ZABIEGÓW Z ZAKRESU IMPLANTOLOGII, CHIRURGII STOMATOLOGICZNEJ I INNYCH DYSCYPLIN STOMATOLOGICZNYCH, JEST ZAŁOŻENIE, ŻE ZNIECZULENIE NIE POWINNO STWARZAĆ WIĘKSZEGO OBCIĄŻENIA DLA PACJENTA NIŻ ZASADNICZY ZABIEG.

PREMEDYKACJA PSYCHICZNA

Zabieg i każdy rodzaj znieczulenia powinien być poprzedzony tzw. PREMEDYKACJĄ PSYCHICZNĄ, która polega na rozmowie z pacjentem, wyjaśniającej szczegóły i przebieg planowanego zabiegu pod kątem bezpieczeństwa i realnej skuteczności wykonywanych procedur. Jednym słowem – uspokaja często nieuzasadnione obawy pacjenta. Najważniejszym czynnikiem premedykacji psychicznej jest utwierdzenie pacjenta w słusznym przekonaniu, że ból, który jest naturalną konsekwencją praktycznie wszystkich zabiegów stomatologicznych, zostanie całkowicie wyeliminowany dzięki zastosowanemu znieczuleniu.

MONITOROWANA OPIEKA ANESTEZJOLOGICZNA

W uzasadnionych przypadkach możliwy jest ograniczony udział anestezjologa w procedurze zabiegowej w ramach tzw. MONITOROWANEJ OPIEKI ANESTEZJOLOGICZNEJ. Dotyczy to sytuacji, gdy stan chorego jest na tyle ciężki albo miejsce operowane na tyle niebezpieczne lub wreszcie rozległość zabiegu na tyle nieprzewidywalna, że w sytuacji gdyby doszło do komplikacji, anestezjolog będzie musiał podjąć czynności, które umożliwią operatorowi bezpieczne dla pacjenta dokończenie operacji. Znieczulenie miejscowe może być wówczas wspomagane lekami uspokajającymi podawanymi doustnie jeszcze przed zabiegiem i/lub lekami przeciwbólowymi, podawanymi dożylnie przed zabiegiem i podczas zabiegu z równoczesną opieką anestezjologiczną przy ciągłym monitorowaniu funkcji życiowych chorego poddanego zabiegowi. Możliwe jest również rozszerzenie czynności podjętych przez anestezjologa o zastosowanie znieczulenia ogólnego.

W PRZYPADKU BRAKU SKUTECZNOŚCI, SZKODLIWOŚCI LUB NIEMOŻNOŚCI PRZEPROWADZENIA ZABIEGU STOMATOLOGICZNEGO W KAŻDYM Z WYMIENIONYCH RODZAJÓW ZNIECZULENIA MIEJSCOWEGO, NALEŻY PRZEPROWADZIĆ ZABIEG W ZNIECZULENIU OGÓLNYM.

ZNIECZULENIE OGÓLNE (NARKOZA)

Jest procedurą medyczną polegającą na wywołaniu kontrolowanego, odwracalnego stanu całkowitego zniesienia bólu, poczucia świadomości i neurologicznych odruchów obronnych osoby znieczulanej, do którego dochodzi poprzez podanie drogą dożylną lub wziewną odpowiednich leków. Znieczuleniu ogólnemu towarzyszy zwiotczenie mięśni szkieletowych, co umożliwia zabezpieczenie drożności dróg oddechowych i prowadzenie efektywnej, mechanicznej wentylacji płuc pacjenta oraz niepamięć wsteczna dająca komfort szczególnie osobom z dużym poczuciem lęku okołozabiegowego.

To sprawdzony i powtarzalny sposób postępowania medycznego dzięki temu, że wykonuje ją odpowiednio przeszkolony i doświadczony zespół anestezjologiczny, w skład którego wchodzi lekarz anestezjolog i pielęgniarka anestezjologiczna. Lekarz kwalifikuje pacjenta do znieczulenia ogólnego, wybiera odpowiednią metodę znieczulenia i dobiera leki anestetyczne. Zadaniem zespołu jest stała opieka nad chorym przez cały czas trwania zabiegu, jak i po jego zakończeniu, co czyni leczenie w znieczuleniu ogólnym procedurą w pełni bezpieczną.

By zapewnić techniczne bezpieczeństwo podczas znieczulenia ogólnego, niezbędny jest właściwy sprzęt anestezjologiczny: aparat do znieczulenia, sprzęt monitorujący oraz zestaw odpowiednich leków i płynów infuzyjnych. Dzięki temu w okresie okołooperacyjnym możliwe jest stałe monitorowanie podstawowych funkcji życiowych pacjenta (czynność serca, oddychanie).

Znieczulenie ogólne gwarantuje komfort pracy wykonującemu zabieg stomatologiczny lekarzowi, jak również umożliwia bezbolesne przeprowadzenie pacjenta przez okres okołooperacyjny z uwolnieniem od silnego stresu, który na ogół towarzyszy zabiegom stomatologicznym.

Kwalifikacja formalna do zabiegu w znieczuleniu ogólnym

Pacjent zostaje zakwalifikowany do zabiegu z w znieczuleniu ogólnym:

Kwalifikacja lekarska do zabiegu w znieczuleniu ogólnym

Anestezjolog kwalifikuje w oparciu:

wywiad chorobowy

Standardowy wywiad anestezjologiczny obejmuje informacje dotyczące:

Szczegółowych informacji udziela pacjent, wypełniając specjalnie przygotowaną i zalecaną do pobrania z niniejszej strony ANKIETĘ ANESTEZJOLOGICZNĄ
Jej ostateczne wypełnienie powinno się odbyć w obecności lekarza anestezjologa. Dokładne przeczytanie ze zrozumieniem i złożenie podpisu przez pacjenta lub jego opiekuna prawnego pod prawidłowo wypełnioną ankietą jest jednym z niezbędnych warunków umożliwiających przeprowadzenie procedury zabiegowej.

badania labolatoryjne

 Zakres badań niezbędnych do wykonania przy planowaniu zabiegów w narkozie:

W przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości diagnostycznych poszerzamy zakres badań laboratoryjnych oraz kierujemy pacjenta na niezbędne dodatkowe konsultacje specjalistyczne.

NIEZBĘDNE INFORMACJE PRZED PLANOWANYM ZABIEGIEM W ZNIECZULENIU OGÓLNYM

Przed planowanym zabiegiem operacyjnym pacjent powinien być wyczerpująco poinformowany na temat:

W trakcie dopełniania formalności poprzedzających rozpoczęcie zabiegu pacjent (ewentualnie jego rodzice lub ustawowy opiekun prawny) winien potwierdzić pisemnie, podpisując OŚWIADCZENIE I ZGODĘ NA ZNIECZULENIE, że przekazane mu informacje były dla niego zrozumiałe oraz wyjaśniły wszelkie wątpliwości z wcześniejszą nieograniczoną możliwością zadawania pytań i uzyskaniem na nie satysfakcjonujących odpowiedzi.

WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA ZNIECZULENIA OGÓLNEGO

Wskazaniem do zastosowania znieczulenia ogólnego w dyscyplinach stomatologicznych są zabiegi trudne
lub niemożliwe do wykonania w znieczuleniu miejscowym. Bywają to rozległe zabiegi z zakresu:

Możliwe jest również leczenie:

Szczególne wskazania do zabiegów stomatologicznych W ZNIECZULENIU OGÓLNYM

Dotyczą następujących grup pacjentów:

Istotne informacje dotyczące przygotowania pacjenta do zabiegu w narkozie

Szczegółowe informacje zawarte są w specjalnie przygotowanej i zalecanej do pobrania KARCIE INFORMACYJNEJ PRZYGOTOWANIA DO ZABIEGU W ZNIECZULENIU OGÓLNYM.

 

  • sprawny psychomotorycznie
  • wydolny krążeniowo i oddechowo.
  • przyjmowania zleconych leków (antybiotyki, leki przeciwbólowe i inne)
  • spożywania posiłków, ich konsystencji oraz przyjmowania płynów
  • wskazań higienicznych
  • ograniczeń aktywności ruchowej
  • najbliższej koniecznej kontroli u lekarza wykonującego procedurę zabiegową
  • terminu usunięcia szwów. 

Dzieci a zabieg w znieczuleniu ogólnym

Oprócz przygotowania anestezjologicznego i pediatrycznego dziecko wymaga szczególnego podejścia ze strony rodzica bądź opiekuna, a także personelu medycznego. Ważnym elementem powodzenia jest przygotowanie emocjonalne, poprzez przeprowadzenie spokojnej rozmowy, która ma za zadanie przygotować młodego pacjenta do planowanej procedury.

W sposób przystępny i łatwy do zrozumienia należy wyjaśnić, na czym polega zabieg oraz rodzaj planowanego przy nim znieczulenia. Należy uczciwie zapewnić o jego bezpieczeństwie, wyjaśniając wszelkie niepokoje związane z planowaniem narkozy u dziecka. W całym przygotowaniu, a następnie w przeprowadzeniu procedury pomocny jest doświadczony zespół anestezjologiczny, który oprócz kompetencji winien mieć umiejętność właściwego postępowania z dziećmi.

Kobiety ciężarne a znieczulenie ogólne

W przypadku kobiet ciężarnych zalecane jest odłożenie operacji planowych w znieczuleniu ogólnym do 6. tygodnia po porodzie, gdy ustąpią już fizjologiczne zmiany związane z ciążą. Można znieczulać ogólnie jedynie w uzasadnionych medycznie sytuacjach. Operacje pilne, bez ryzyka lub z ryzykiem dla matki mniejszym niż minimalne powinny być przesunięte do II lub III trymestru ciąży. Jeśli to możliwe, należy wtedy wykonać znieczulenie miejscowe.

Ze względu na embriogenezę i przenikanie leków anestetycznych z krążenia matki do zarodka, zabiegi wykonywane w I trymestrze ciąży mogą być wykonywane wyłącznie w przypadku ryzyka dla życia matki w trybie natychmiastowym lub pilnym. Wykonujemy je zatem wtedy, gdy ryzyko związane z ich opóźnieniem przeważa nad korzyściami wynikającymi z unikania ekspozycji matki na środki znieczulające i potencjalnym negatywnym wpływem na płód.

Wszystkie zabiegi u ciężarnych powinny być wykonywane w optymalnym dla ciężarnej znieczuleniu, z uwzględnieniem fizjologii organizmu matki i płodu po konsultacji ginekologa-położnika i neonatologa. Zalecana jest ich obecność w okresie okołooperacyjnym z uwagi na możliwość przedterminowego porodu, a także konieczność interpretacji zapisu KTG. Użyteczne jest zatem śródoperacyjne i pooperacyjne monitorowanie tętna płodu (KTG) oraz czynności skurczowej macicy.

Kobiety karmiące a znieczulenie ogólne

W przypadku kobiet karmiących poddanych znieczuleniu ogólnemu nie ma jednoznacznej interpretacji, czy i w jakim stężeniu leki anestetyczne oraz środki pomocnicze stosowane podczas narkozy wydzielane są z mlekiem matki po zabiegu. Nie wiemy jednoznacznie, jak wpływają na dziecko i jak długo powinna trwać przerwa w karmieniu piersią po odbytej operacji w znieczuleniu ogólnym.

Biorąc pod uwagę, że ilość leków stosowanych podczas znieczulenia osiąga w pokarmie matki niskie stężenia, nie powodując następstw klinicznych u dziecka, zakłada się powrót do karmienia piersią już po kilku godzinach od zakończenia zabiegu.

Można założyć, że dla kobiety karmiącej korzystniejsze jest znieczulenie miejscowe/regionalne niż ogólne, ponieważ umożliwia wcześniejsze podjęcie karmienia.

Technika i etapy znieczulenia ogólnego

Znieczulenie ogólne przeprowadza się podając leki drogą dożylną i/lub wziewną metodą podaży ciągłej. Podczas narkozy stosujemy aparat do znieczulenia umożliwiający mechaniczne wspomaganie wentylacji płuc oraz urządzenia monitorujące, które umożliwiają prowadzenie stałej obserwacji i kontroli podstawowych czynności życiowych pacjenta:

Indukcja - wprowadzenie

Indukcję czyli wprowadzenie pacjenta do znieczulenia ogólnego rozpoczyna się dopiero po podłączeniu chorego do urządzeń monitorujących i upewnieniu się, że kontynuowanie zaplanowanych procedur medycznych, związanych zarówno ze znieczuleniem, jak i właściwym zabiegiem, są dla chorego bezpieczne.

intubacja -zabezpieczenie dróg oddechowych

Ze względu na konieczność zabezpieczenia dróg oddechowych i prowadzenia mechanicznego wspomagania wentylacji podczas zabiegu przeprowadzanego w znieczuleniu ogólnym lekarz anestezjolog wykonuje zabieg intubacji dotchawiczej. Polega on na umieszczeniu jałowej plastikowej rurki, zwanej rurką intubacyjną lub dotchawiczą, w tchawicy pacjenta.

Zabieg intubacji wykonuje się przy użyciu laryngoskopu natychmiast po podaniu leków przeciwbólowych i wprowadzeniu chorego w stan głębokiego snu.

W przypadku większości zabiegów chirurgicznych rurka wprowadzana jest przez usta. Jednak przy procedurach zabiegowych przeprowadzanych w obrębie jamy ustnej rurkę intubacyjną najczęściej wprowadza się przez nos, o czym wspólnie decydują anestezjolog i lekarz operujący po wcześniejszej konsultacji, o czym informowany jest również pacjent.

 

W bardzo konkretnych procedurach chirurgicznych istnieje również możliwość przeprowadzenia rurki intubacyjnej przez dno jamy ustnej. Mówimy tu o sposobie intubacji podbródkowo-tchawiczej wg Hernandeza Altemira.

Intubacja tchawiczo-podbródkowa jako nowy sposób znieczulenia ogólnego.
Stanisław B. Bartkowski, Jan Zapała, Marian Kurek, Mariusz Szuta, Krzysztof Kuchta, Radosław Witkowski.
Polski Przegląd Chirurgiczny
2001 : T. 73, nr 6, s. 521-528, il., bibliogr. 11 poz.
>> Podgląd

Intubacja zapewnia:

Powikłania i ryzyko

Jak każda procedura medyczna związana z ingerencją w ludzki organizm, znieczulenie ogólne wiąże się z ryzykiem powikłań w czasie zabiegu, jak i po jego zakończeniu. 

Powikłania najczęściej bywają związane:

Ryzyko związane ze stanem ogólnym pacjenta

Ze względu na stan ogólny chorego w kwalifikacji do leczenia operacyjnego w znieczuleniu ogólnym należy uwzględniać zasadę, która mówi, że znieczulenie nie powinno stwarzać większego niebezpieczeństwa dla pacjenta niż sam zabieg. Tak więc lekarz anestezjolog, przeprowadzając wywiad kwalifikujący pacjenta do narkozy, analizuje istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa procedur obciążenia zdrowotne chorego. Na szczególną uwagę zasługują tu nieustabilizowane zaburzenia stanu zdrowia, które mogą mieć wpływ na skuteczność leczenia:

W sytuacji gdy mamy do czynienia z wymienionymi obciążeniami, kierujemy chorego do specjalisty lub lekarza już prowadzącego leczenie, celem konsultacji oraz ewentualnego leczenia. Ustabilizowanie objawów chorobowych i unormowanie stanu ogólnego pacjenta jest warunkiem kwalifikacji do zabiegu w znieczuleniu ogólnym.

W sytuacji trudności w przygotowaniu chorych poważnie obciążonych zdrowotnie oraz konieczności wykonania zabiegu w narkozie kwalifikacja do zabiegu powinna uwzględniać warunki szpitalne z możliwością zastosowania intensywnego nadzoru w przypadku zaistnienia istotnych dla zdrowia i życia komplikacji.

Ryzyko związane z techniką operacyjną

Do szybko ustępujących i niegroźnych objawów ubocznych związanych z techniką operacyjną zalicza się:

które powodowane są przez podrażnienie krtani, strefy gardła i podniebienia podczas intubacji

Ryzyko związane z podażą leków

Objawy związane z zastosowaniem leków anestezjologicznych:
 

Objawy związane z podażą leków oraz wyjściowym stanem ogólnym pacjenta:

zastosowanie znieczulenia ogólnego

Leczenie zębów pod narkozą  dzięki:
jest dziś powtarzalne i uproszczone.

Właściwy dobór leków oraz sposobów monitorowania stanu zdrowia chorych od rozpoczęcia do zakończenia procedur chirurgiczno-anestezjologicznych czyni je bezpiecznymi i przewidywalnymi dla pacjentów.

KONTAKT

WIĘCEJ INFORMACJI

SZYBKI EMIAL

© 2017 STOMATOLOGIA ESTETYCZNA IMPLANTOLOGIA DR RADOSŁAW WITKOWSKI Wszystkie prawa zastrzeżone